Thuis in Taiwan

M'n verlof zat er weer op en eerlijk gezegd was het na drie maanden zonnig voorjaar in Nederland even slikken om weer terug te gaan naar Taiwan. Maar ik was nog niet geland of ik wist het; dit is de plek die God voor mij heeft, hier ben ik in m'n element. Zoiets als het aantrekken van je favoriete kledingstuk.

Geen wonder, want Taiwan is sinds 1988 mijn tweede thuis. Als kersverse zendeling was daar eerst taalstudie en vervolgens meedraaien in het jeugd en studenten werk van een lokale kerk.

Maar wat meer mijn hart had waren mensen aan de rand van de samenleving en zo kwam ik in De Bron terecht, een evangelisatie en gemeente stichtend werk onder daklozen in Wan-Hwa de binnenstad van Taipei.

Herfst 2005 werd de Bron overgedragen aan Taiwanese collega's. Voor het eerst was ik vrij om gehoor te geven aan een ander verlangen dat God in mijn hart had gelegd; namelijk vrouwen in diezelfde wijk bereiken met het evangelie.
Wan-Hwa staat bekend om prostitutie. Honderden vrouwen werken hier als straat prostituees of in een van de vele theehuizen, waar alleen mannelijke klanten komen. Hun leeftijd varieert van 30 tot over de 70!
De meesten zijn alleenstaand (gescheiden of weduwe). Zij werken om te voorzien in hun levensonderhoud. Velen hebben grote schulden bij illegale banken die met woekerwinsten werken. Gokverslaving, alcohol en drugs spelen ook een rol.

Kerst 2005 ging ik voor het eerst samen met Taiwanese vrijwilligers deze vrouwen tijdens hun werk op zoeken en waar mogelijk helpen. Zo groeide het vertrouwen en leerden we vele vrouwen persoonlijk kennen en de problemen die hen gevangen houden in deze situatie.

Kerst 2007 gaf God ons een eigen ruimte die we ‘DE PARELTUIN’ noemen.

PAREL; daaruit spreekt onze hoop dat ze de Here Jezus leren kennen; De Parel van onschatbare waarde. Dat ze in het kennen van Hem mogen ontdekken hoe kostbaar zij zelf zijn. TUIN; een veilige plek om te groeien.

Elke donderdag is er een gratis lunch gevolgd door een eenvoudige dienst. De vrouwen genieten van de huiselijke sfeer, het onderlinge contact en een luisterend oor. Verschillende van hen zijn tot geloof gekomen. Sommigen van hen gaan zondags met ons mee naar een locale kerk.
Regelmatig organiseren we een uitje om het onderling contact te versterken. Daarnaast is er gratis massage, een Engelse klas, een handwerk project, een bijbelstudie- en een discipelschaps groep.

We werken nauw samen met het maatschappelijk werk, o.a. voor juridische hulp, aanvraag van financieel support, begeleiding bij het zoeken naar ander werk etc. Veel vrouwen hebben op deze manier hulp ontvangen die anders buiten hun bereik was gebleven.

Inmiddels is ons team uitgegroeid tot vier vaste medewerkers (drie zendelingen en een Taiwanese collega) en een groep van zo’n 10 locale vrijwilligers.
Onze hoop is dat steeds meer Taiwanese christenen betrokken raken bij het werk. Dat de vrouwen nieuwe hoop in Christus zullen vinden en een geestelijk thuis in de kerk van Taiwan.

Prinses, een van de parels;
Toen ze diep in de put zat kreeg Prinses van haar vriendin het advies: Ga eens naar De Pareltuin. Vanaf het eerste moment voelde ze zich thuis. Ze zal geen donderdag overslaan en blijft zo lang mogelijk hangen, ook als alle andere vrouwen al lang vertrokken zijn. Zo leerde ze God kennen als een liefdevol Vader en haar Goede Herder. Wanneer zal ze de stap wagen om zich te laten dopen?